Sözler Böyleydi.......

Karardıysa yine dünya

Feda olsun sana dünya

İyi misin diyorsun ya

İyi değilim, değilim İyi değilim, değilim İyi değilim 

İyi bir dünyanın adamı değilim

İyi yerlerden gelmedim biliyorum

Ayaklarım çamurlu, gözlerim bulutlu

Hayatım iyi değildi uğraştım olmadı

Ben de iyi değilim, iyi değilim, iyi değilim

Çok incindim, çok kırıldım

Dönüp hayata sarıldım

Bu oyundan çok yoruldum

İyi değilim, değilim İyi değilim, değilim İyi değilim  Eserin sahibi  Ali Kınık

İçimdeki Mahkemeyle Konuşma

— İyi misin? İyiyim.

— Yalan. … Evet. Yalan.

— Neden söylüyorsun o zaman? Çünkü herkes öyle söylüyor. Çünkü dünya iyi hissetmeyeni sevmez. Çünkü “iyi değilim” demek, sistemden istifa etmektir.

— Hayır. “İyi değilim” demek, rolü bırakmaktır. İstifa değil, ifşa. Peki rolüm ne?

— Güçlü olan. Dayanan. Pozitif olan. Yıkılmayan. Hep toparlayan. Yoruldum.

— Biliyorum.

Dünya ile Pazarlık

“İyi değilim” dediğimde ne olur?

— İnsanlar rahatsız olur. Konu değiştirir. Tavsiye verir. Uzaklaşır. Yani dürüstlük bağ kurmaz mı?

— Ham dürüstlük çoğu zaman yakar. O zaman susayım mı?

— Susarsan çürürsün.

Masayı Devirmek mi?

Belki de kalkıp gitmeliyim. Bu oyundan yoruldum.

— Kolay olan bu. Kolay mı?

— Evet. Masayı devirmek kolaydır. Maskesiz masada kalmak zordur. Peki kalırsam ne olacak?

— Aynaya bakacaksın.

Asıl Korku

Ben insanlardan korkmuyorum.

— Yalan. Kendinden korkuyorsun. Neden korkayım kendimden?

— Çünkü sessizlikte bir soru var. Hangi soru?

— “Neden?” …

— Neden denemedin?

— Neden sustun?

— Neden korktun?

— Neden yarım bıraktın? Yargılanmak istemiyorum.

— Seni kim yargılıyor? Dünya mı, ben mi? Sen.

— Hayır. Ben yargılamıyorum. Ben hatırlatıyorum.

Bahane mi, Kabul mü?

Uğraştım olmadı.

— Bahane mi bu? Hayır. Gerçek.

— Daha fazlasını yapabilir miydin? Bilmiyorum.

— Bilmiyorum cevabı kaçış mı, dürüstlük mü? … Belki de gerçekten gücüm buydu.

— O zaman bunu sahiplen. Ama bu zayıflık değil mi?

— Zayıflık değil. Sınır.

Pozitiflik Engizisyonu

Dünya güçlüleri sever.

— Dünya performansı sever. Aradaki fark ne?

— Performans maskedir. Güç, maskesiz kalabilmektir. “İyi değilim ama buradayım.”

— İşte bu rahatsız eder. Neden?

— Çünkü başkalarının maskesini ağırlaştırır.

Dürüstlük Kumar mı?

Her şeyi ortaya koyarsam ya karşılık gelmezse?

— Kumar. Ya gelirse?

— Anlaşma. Peki ya kimse koymazsa kartlarını masaya?

— O zaman yalnız kalırsın. Bu korkutucu.

— Sahtelik daha korkutucu. Neden?

— Çünkü yalnız olduğunu fark etmezsin.

En Sert Sessizlik

Diyelim ki herkes sustu. Dünya kapandı. Işıklar söndü. Sadece ben kaldım. İlk duyacağım cümle ne olur?

— “Daha fazlasını yapabilirdin.” Ve ben?

— Kaçacak mısın? Hayır.

— O zaman sor. Ne sorayım?

— Gerçekten mi? … Gerçekten yapabilir miydim? Gerçekten cesaretim var mıydı? Gerçekten hazır mıydım?

— Cevap? O günkü halimle… hayır.

— Pişman mısın? Evet.

— Kendini yok edecek kadar mı? Hayır.

— O zaman bu hesap kapandı.

Sonuç: İsyan mı, Teslimiyet mi?

Ben iyi değilim.

— Evet. Ben güçlü değilim.

— Evet. Ben bazen kıskanıyorum, korkuyorum, erteliyorum.

— Evet. Ben buyum.

— İşte devrim burada. Bu intikam değil mi?

— Hayır. İntikam dünyayadır. Bu yüzleşme kendinledir. Peki şimdi ne olacak?

— Maskesiz masada kalacaksın. Ya kimse oturmazsa yanımda?

— O zaman yalnız ama gerçek olursun. Bu yeter mi?

— Yeter. Ve belki de mesele şu değildir:

“İyi misin?”

Mesele şudur:

“İyi değilken kalabiliyor musun?”

Ben iyi değilim.

Ama buradayım.

Ve kaçmıyorum.